مراسم عزاداری شهادت مظلومانه حضرت باقرالعلوم(ع) و ایام مسلمیه همزمان با بزرگداشت ایام سالگرد مرحوم آیة الله نجومی و سردار سید محمدسعید جعفری در حیدریه امیرالمؤمنین(ع) برگزار شد.

برادر مصطفی اشك تلخ در دو شب این مراسم پرشكوه كه غالب جمعیت آن را جوانان تشكیل می دادند، پس از بیان چند مسئله شرعی به سخنرانی و ذكر احادیث پرداخت.

انبوه جمعیت مشتاقان به حدی بود كه با وجود سردی هوا، صدها نفر در پیاده رو و خیابان نشستند و به استماع مراسم پرداختند. 

وی با اشاره به وحدانیت راه و سیره معصومین(ع) گفت: برخی تصور می كنند كه مثلا امیرالمؤمنین(ع) و سیدالشهداء(ع) اهل نبرد و مبارزه بودند اما حضرت باقر و صادق علیهماالسلام فقط اهل درس و كار فكری ،فرهنگی بودند و میانه ای با مبارزه نداشتند در حالی كه این پندار غلط است.

او سپس با اشاره به حدیث (کُلُّنَا وَاحِدٌ مِنْ نُورٍ وَاحِدٍ وَ رُوحُنَا مِنْ أَمْرِ اللَّهِ أَوَّلُنَا مُحَمَّدٌ وَ أَوْسَطُنَا مُحَمَّدٌ وَ آخِرُنَا مُحَمَّدٌ..) افزود: نزد اهل معرفت همه چهارده معصوم(ع) مانند شخصیتی واحد هستند و در نگاه عرفانی، حدود 300 سالی كه چهارده معصوم(ع) از زمان رسالت نبوی تا دوران غیبت صغری بین مردم بودند مانند ان است كه یك شخصیت 300 سال عمر نموده و به اقتضای زمان و مكان برخی سالها نبرد فیزیكی و گاهی كار فكری و فرهنگی و... نموده، نه اینكه چندین فرد با سلایق و روش گوناگون باشند.

 وضع غربت ائمه(ع) بعد از عاشورا به گونه ای شده بود كه امام سجاد(ع) فرمود: در كل مدینه و مكه حتی بیست نفر هم ما را دوست ندارد چه برسد به اینكه بخواهند یاری كنند.

 امامان باقر و صادق(ع) نیز بنای مبارزه داشتند اما یار نداشتند، لذا در حدیثی كه بیان شد، حضرت صادق (ع) به هفده بز اشاره نمود و فرمود اگر بین این چهارهزار شاگرد، هفده یار واقعی و ثابت قدم می یافتم، قیام می كردم.

 حاج مصطفی اشك تلخ در ادامه با اشاره به حكایت تیراندازی امام(ع) در مجلس هشام بن عبدالملك گفت: هشام ملعون مسابقه تیراندازی با حضور قهرمانانش ترتیب داد و امام باقر(ع) را با نیت شوم وارد مجلس كرد به این خیال كه سنی از حضرت گذشته و عمری مشغول درس و بحث بوده و لابد در مسائل جنگی و نبرد، تبحری ندارد..! لذا بسیار اصرار كرد كه حضرت هم تیراندازی كند تا از این راه حضرت را زیر سؤال ببرد. امام(ع) ابتدا قبول نكرد بعد كه پذیرفت، نه تیر را دقیقا وسط هدف به یكدیگر دوخت كه در آن زمان بی سابقه بود...

اینگونه حكایات برای ما درسی دارد و آن اینكه خیال نكنیم یك عالم دینی وارسته باید فقط تسبیح به دست آرام بیاید و برود و در صحنه های مبارزه فیزیكی و... مشاهده نشود!! این تلقی غلط است كه اگر عالمی در میدان نبرد وسط میدان آمد، از زی طلگی خارج می شود! خیر، مكتب اهل بیت(ع) افراد را جامع الاطراف تربیت می كند نه تك بعدی.

 آن تلقی و نگاه عوامانه از یك عالم ربانی نیز برگرفته از مسیحیت و صوفی گرایان است نه مكتب معصومین(ع) كه خود وسط كارزارها ولو در كهولت سن به نبرد فیزیكی در صف اول می پرداختند.

وی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به گستره علوم اهل بیت(ع) كه برگرفته از علم لدنی الهی است، گفت: در باب علوم حضرت باقر(ع) نیز نباید فقط به مسائل شرعی و ابتدائیات قناعت كرد بلكه باید همت بلند داشت و پس از دانستن اینها، تلاش كرد كه به درك احادیث سر و معارف بلند آنها نائل شد. جابربن یزید جعفی می گوید: دهها هزار حدیث از امامان باقر و صادق علیهما السلام آموختم كه اجازه نقل یكی از آنها را نداشتم و از احادیث سر بود.  البته در این راه نیز توسل به حضرت ابی عبدالله است كه كارگشاست نه اعمال ضعیف و ناچیز خودمان.

وی به چند حدیث در اینباره نیز اشاره كرد: از جمله حدیثی كه ابوحمزه ثمالى نقل می كند كه امام باقر علیه السلام فرمود: «إنّ اللّه خلقنا من أعلى علیّین، وخلق قلوب شیعتنا ممّا خلقنا منه، وخلق أبدانهم من دون ذلك، وقلوبهم تحنّ إلینا لأنّها خلقت ممّا خلقنا، ثمّ تلا هذه الآیة: (كَلاّ إِنَّ كِتابَ اْلأَبْرارِ لَفی عِلِّیِّینَ * وَما أَدْراكَ ما عِلِّیُّونَ * كِتابٌ مَرْقُومٌ * یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ وخلق عدوّنا من سجّین، وخلق قلوب شیعتهم ممّا خلقهم، وأبدانهم من دون ذلك، فقلوبهم تهوی إلیهم، لأنها خلقت ممّا خلقوا منه، ثمّ تلا هذه الآیة: (كَلاّ إِنَّ كِتابَ الفُجّارِ لَفی سِجِّین * وَما أَدْراكَ ما سِجِّینٌ * كِتابٌ مَرْقُومٌ) همانا خدا ما را از اعلى علیین آفرید و دل هاى شیعیان ما را از آن چه ما را خلق كرد آفرید و پیكرهایشان را از درجه پایینش آفرید; از این رو دل هاى شیعیان به ما متوجه است; زیرا از آن چه ما آفریده شده ایم آفریده شده اند. سپس این آیه را قرائت فرمود: «نامه اعمال نیكان در علیّین است. تو چه مى دانى علیین چیست؟ كتابى است نوشته شده كه مقربان شاهد آنند» و دشمن ما را از سجین آفرید و دل هاى پیروانشان را از آن چه آن ها را آفریده آفرید و پیكرهایشان را از پایین تر آن آفرید; از این رو دل هاى پیروانشان به آن ها متوجه است; زیرا این ها از آن چه آن ها آفریده شده اند خلق شده اند; سپس این آیه را تلاوت فرمود: «نامه اعمال بدكاران در سجّین است. تو چه مى دانى سجّین چیست؟ كتابى است نوشته شده»...

وی سپس با اشاره به این روایت شریفه كه می فرماید: «مَنْ أَتَى الْحُسَیْنَ ع عَارِفاً بِحَقِّهِ كَتَبَ اللَّهُ تَعَالَى لَهُ فِی أَعْلَى عِلِّیِّین"‌ كسی كه با معرفت نزد سیدالشهداء به زیارت برود،‌خداوند برای او در اعلی علیین مقام و... قرار می دهد» افزود: با توجه به آن روایت امام باقر(ع) درباره اعلی علیین ، طبق این روایت ببینید چه مقامی به زائر اهل معرفت سیدالشهداء (ع) می دهند. البته زیارت فقط رفتن به كریلا نیست و اگر از راه دور نیز زیارت عارفانه داشته باشی، چنین بركات عظیمی را در پی خواهد داشت...

حاج مصطفی اشك تلخ در ادامه ضمن اشاره به دومین سالگرد رحلت آیة الله نجومی گفت: از خصوصیات آیة الله نجومی آن بود كه علیرغم بار علمی زیاد و اینكه اگر به قم می رفت، شاید جزو مراجع تقلید می شد اما از باب عمل به آیه شریفه: «فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفة لِّیَتَفَقَّهُواْ فی الدِّینِ وَلِیُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ» بین مردم ماند و انجام وظیفه نمود.

خود ایشان برای ما نقل می كرد كه آقای وحید خراسانی (از مراجع كنونی قم) مدتها بعد از بنده به درس میرزا باقر زنجانی آمد و مدتها هم بحث بودیم كه همین مرحوم میرزا باقر زنجانی نیز به آیة الله نجومی اجازه اجتهاد داده بود.

البته مرحوم آیة الله علامی بزرگ نیز این خصوصیت را داشته و  علیرغم نبوغ عجیب علمی به كرمانشاه می آید. ایشان در نجف از شاگردان مبرز مرحوم آیة الله آقا ضیاء عراقی بوده و نقل است كه مرحوم آقا ضیاء اصرار زیادی داشته كه وی در نجف بماند و پس از او كرسی مرجعیت نجف را عهده دار شود اما ایشان نمی پذیرد و موقعیت ظاهری علمی نجف را كنار گذاشته و میان مردم منطقه برمی گردد تا انجام وظیفه كند.

جالب است كه مقام معظم رهبری نیز مكررا در سخنانشان بر این مهم تأكید دارند كه بسیاری از علما و طلاب باید به مناطقشان بروند و رسالت تبلیغ را به جای بیاورند كه این نمونه از سیره علمای بزرگ برای بسیاری از علما باید درس اموز باشد.

وی در ادامه به نقل قول منتشرنشده ای از مرحوم ایة‌الله نجومی پرداخت و گفت: در همان سالهای آخر عمرشان كه بنده توفیق داشتم در درس مكاسب و... ایشان حاضر شوم، یكبار به بنده فرمود: بعضی چیزها را نمی شود برای مردم نقل كرد، یكبار هنگام نمازصبح كه از سر همین كوچه به مسجد نواب می رفتم در حالتی كه خواب نبودم حضرت رسول اكرم(ص) را مشاهده كردم و مرا در آغوش گرفت و من به پای حضرت افتادم و گریستم... خلاصه ایشان اینگونه مورد عنایت اهل بیت(ع) قرار گرفته بود و در عین حال مفتخر به نوكری آستان ابی عبدالله(ع) نیز بود و بانی عزای عاشورای سیدالشهداء(ع) بود.

البته با كمال تأسف پس از دو سال آن وضع نیمه كاره مزارش است كه می بینید و ان وضع غربت و رها شدن كتابخانه اش است كه حتی بر گسترش آن وصیت كتبی هم نمود اما مسئولین این استان در این دو سال عمل نكرده و حق آن عالم بزرگ را ادا نكردند.

اشك تلخ در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به ایام سالگرد شهادت سردار حزب الله شهید جعفری گفت: آن شهید از آن دسته طلاب جامع الاطراف بود كه در عین تعلیمات حوزوی گسترده(شش سال درس خارج) و بصیرت نافذ و عجیب اما در میدان مبارزه فیزیكی و... نیز محكم و با تمام توان وسط میدان بود و لذا روز قیامت خواهید دید كه مقام او از برخی علما بالاتر خواهد بود...

در ادامه شركت كنندگان به عزاداری و سینه زنی پرداختند.